به گزارش "ورزش سه"، باشگاه آلمانی اوسنابروک در آستانه جام جهانی، سراغ دو چهرهای رفته که برای فوتبال ایران نامهایی آشنا هستند؛ فریدون زندی و دنیل داوری. دو بازیکنی که هر دو در آلمان رشد کردند، از مسیر متفاوتی به تیم ملی ایران رسیدند و در نهایت نامشان در فهرست ایران در جام جهانی ثبت شد. حالا سالها بعد، این دو نفر در یک باشگاه کنار هم کار میکنند؛ زندی به عنوان دستیار سرمربی و داوری به عنوان مربی دروازهبانها در این باشگاه.
صفحه رسمی باشگاه اوسنابروک با انتشار تصاویری از زندی و داوری، به حضور این دو چهره در تاریخ جام جهانی ایران پرداخت و نوشت: «با فریدون زندی و دنیل داوری، دو چهره فعلی باشگاه اوسنابروک در فهرست ایران در جام جهانی حضور داشتهاند. زندی در سال ۲۰۰۶ در آلمان برای ایران بازی کرد و داوری هشت سال بعد در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل عضو فهرست تیم ملی بود. هر دو هنوز لحظات ویژه حضور در بزرگترین صحنه فوتبال جهان را به یاد دارند.»

زندی و داوری هر دو از نسل بازیکنانی بودند که بیرون از ایران بزرگ شدند، اما در مقطعی حساس تصمیم گرفتند پیراهن تیم ملی را انتخاب کنند. در فوتبال ایران، مسیر بازیکنان دورگه همیشه با حساسیت و توجه زیادی دنبال شده؛ از فریدون زندی در میانه دهه ۸۰ تا دنیل داوری در دوره کارلوس کیروش. هر دو بازیکن، هرچند با نقش و سرنوشت متفاوت، بخشی از روایت حضور ایران در جام جهانی شدند.
فریدون زندی یکی از مهمترین نمونههای بازیکنان ایرانیالاصل فوتبال آلمان بود که در سالهای منتهی به جام جهانی ۲۰۰۶ به تیم ملی ایران اضافه شد. او در شهر اِمدن آلمان متولد شد؛ پدری ایرانی و مادری آلمانی داشت و فوتبالش را در ساختار باشگاهی آلمان آغاز ک�د. زندی در ردههای پایه فوتبال آلمان هم بازی کرد و در باشگاههایی مانند فرایبورگ، لوبک و کایزرسلاترن مسیر حرفهای خود را ساخت.
ورود زندی به تیم ملی ایران در آن مقطع، اتفاق کوچکی نبود. فوتبال ایران پس از صعود به جام جهانی ۲۰۰۶، به دنبال استفاده از تمام ظرفیتهای خود بود و زندی به عنوان بازیکنی چپپا، تکنیکی و آشنا با فوتبال آلمان میتوانست کیفیت تازهای به خط میانی تیم اضافه کند. او سرانجام پیراهن تیم ملی را انتخاب کرد و در سال ۲۰۰۵ نخستین بازی ملی خود را برابر بحرین انجام داد؛ تصمیمی که با استقبال زیادی از سوی هواداران ایران روبهرو شد.

زندی در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان همراه تیم ملی بود؛ جامی که برای او معنایی دوگانه داشت. او از یک سو برای کشور پدریاش بازی میکرد و از سوی دیگر، تورنمنت در کشوری برگزار میشد که در آن بزرگ شده و فوتبال آموخته بود. همین مسئله حضور او در آن جام جهانی را ویژهتر میکرد. او در این تورنمنت برابر کریستیانو رونالدو قرار گرفت و در دیدار مقابل پرتغال، برای تیم ملی به میدان رفت تا تجربه بازی برابر یکی از بزرگترین ستارههای دنیای فوتبال را در کارنامهاش به ثبت برساند.
او در نقلقولی که باشگاه اوسنابروک منتشر کرده، درباره تجربه حضور در جام جهانی ۲۰۰۶ گفته است: «اینکه در جام جهانی بازی کرده باشی و آن هم جام جهانی ۲۰۰۶ در آلمان، طبیعتاً خاطرهای است که برای همیشه باقی میماند و هنوز هم درباره آن با من صحبت میشود. با این حال، با یک چشم خندان و یک چشم گریان به آن دوره نگاه میکنم، چون ما آن زمان به نوعی نسل طلایی ایران بودیم. با وجود این، سه بازی خوب داشتیم و تجربهای فوقالعاده بود. چیزی که بیش از همه در ذهنم مانده، خاطره احساسات پرشور مردم هر کشور در آن رقابتهاست.»
داستان دنیل داوری اما مسیر دیگری داشت. او سالها بعد و در دوره کارلوس کیروش به تیم ملی ایران رسید. داوری در گیسن آلمان متولد شد؛ پدرش ایرانی و مادرش لهستانی بود. او در فوتبال آلمان رشد کرد و پس از درخشش در اینتراخت براونشوایگ، زمانی که این تیم به بوندسلیگا رسید، توجه کادر فنی تیم ملی ایران را جلب کرد.

داوری در دورهای به تیم ملی دعوت شد که کیروش به دنبال تقویت رقابت درون تیمی، به ویژه در پست دروازهبانی بود. او نخستین بازی ملی خود را در سال ۲۰۱۳ مقابل تایلند انجام داد و در همان مسابقه موفق به ثبت کلینشیت شد. هرچند در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل فرصت بازی پیدا نکرد و علیرضا حقیقی دروازهبان اصلی ایران بود، اما حضور داوری در فهرست نهایی جام جهانی برای او تجربهای ماندگار باقی ماند. او برابر لیونل مسی قرار گرفت اما البته از روی نیمکت. اگر داوری در این بازی به میدان میرفت، او و زندی میتوانستند در جام جهانی، تجربه بازی برابر دو اعجوبه تکرارنشدنی دنیای فوتبال را به کارنامه حرفهای خود سنجاق کنند.
داوری درباره آن تجربه در نقلقول منتشرشده از سوی اوسنابروک گفته است: «با علاقه زیادی به حضورم در جام جهانی نگاه میکنم؛ تجربهای که با لحظات زیادی همراه بود که هرگز فراموش نخواهم کرد. از نظر ورزشی هم حضور در چنین تورنمنتی تجربهای کاملاً تازه بود. پررنگترین خاطرهام، فضای ورزشگاه بلوهوریزونته و حتی حالوهوای قبل از بازی مقابل آرژانتین بود.»

اشاره داوری به بازی ایران و آرژانتین در جام جهانی ۲۰۱۴ کاملاً قابل درک است. آن مسابقه یکی از بهیادماندنیترین بازیهای تاریخ تیم ملی ایران در جام جهانی بود؛ دیداری که ایران تا دقایق پایانی برابر تیم پرستاره آرژانتین مقاومت کرد و تنها با گل دیرهنگام لیونل مسی شکست خورد. حتی بازیکنانی که در آن مسابقه روی نیمکت بودند، فضای آن بازی را فراموشنشدنی میدانند؛ از جو ورزشگاه گرفته تا حس نزدیکی ایران به یک نتیجه تاریخی.
حالا زندی و داوری سالها پس از آن روزها، روی نیمکت مربیگری، دوباره کنار هم قرار گرفتهاند. باشگاه اوسنابروک که با رنگهای بنفش و سفید شناخته میشود، در کادر فنی خود دو چهره ایرانیالاصل دارد که هر کدام بخشی از تاریخ حضور ایران در جام جهانی را لمس کردهاند. زندی با تجربه بازی در جام جهانی ۲۰۰۶ و داوری با حضور در فهرست جام جهانی ۲۰۱۴، حالا تجربههای خود را در مسیر مربیگری به نسل تازه منتقل میکنند.

