به گزارش فوتبالی، در آن زمان پویول ۲۰ سال داشت و هنوز نتوانسته بود جایگاه ثابتی در ترکیب تیم بزرگسالان بارسلونا پیدا کند. حضور بازیکنانی مانند فرانک دیبوئر و میشل رایزیگر باعث شده بود فرصت چندانی برای درخشش در تیم اصلی نداشته باشد و مدیران باشگاه نیز به دنبال فروش او بودند. مالاگا برای جذب این مدافع جوان پیشنهاد داده بود و بارسلونا با جدایی او موافقت کرده بود.
با این حال، پویول علاقهای به ترک باشگاه محبوبش نداشت. یکی از دلایل مهم تصمیم او، دوستی نزدیکش با ژاوی هرناندز بود. ژاوی که در همان دوران نخستین فرصت حضور در تیم بزرگسالان بارسلونا را به دست آورده بود، انگیزه زیادی به پویول داده بود. او میخواست مسیر دوست صمیمیاش را دنبال کند و برای رسیدن به ترکیب اصلی بارسلونا بجنگد.
پویول سالها بعد در روایت این اتفاق فاش کرد که پیشنهاد مالاگا از نظر مالی حتی بهتر از دستمزدش در بارسلونا بود، اما پول برای او اولویت نداشت. مدیران باشگاه به او فرصت محدودی برای تصمیمگیری دادند و حتی مدتی شرایطی ایجاد شد که از جمع بازیکنان اصلی فاصله بگیرد. با این وجود، او بدون تردید تصمیم گرفت در بارسلونا بماند و برای رسیدن به هدفش تلاش کند.













