به گزارش "ورزش سه"، حساسیت مصاف تیمهای شمس آذر قزوین و آلومینیوم اراک در هفته سوم لیگ برتر، فارغ از شرایط دو تیم در جدول، به سابقه تنشهای سرمربیان دو تیم نیز مربوط میشد. تنشهایی که از فصل پیش و زمان حضور پیروز قربانی در فجر سپاسی آغاز شد و ظاهرا همچنان ادامه دارد. حتی با وجود اینکه پیروز قربانی بلافاصله بعد از برد تیمش مقابل شمس آذر، همراه با خوشحالی، زمین را ترک کرد و به رختکن رفت، بازیکنان و اعضای دو تیم وارد یک درگیری نسبتا طولانی شدند.
البته که مبدأ این درگیری هنوز مشخص نشده اما قزوینیها انگشت اتهام خود را سمت پیروز قربانی، سرمربی حریف، گرفتهاند. علاوه بر اینکه مصیب چگینی مدیر تیم شمس آذر در مصاحبه خود بعد از بازی صراحتا همین حرف را زد، زمان قابل توجهی از نشست خبری بعد از بازی نیز به پرداختن خبرنگاران قزوینی به همین ماجرا اختصاص پیدا کرد.
پیروز قربانی خودش به نشست خبری نرفت و احمد تقوی دستیار باتجربهاش به جای او در سالن کنفرانس ورزشگاه سردار آزادگان قزوین حاضر شد. او به همراه محمد چهرقانی مدیررسانه آلومینیوم پاسخگوی سوالات خبرنگارانی بودند که سوال و موضوعی جز انتقاد از سرمربی آلومینیوم نداشتند.
این خلاصهای از فضایی است که در این نشست مطبوعاتی جنجالی حکمفرما بود:
تقوی صحبتش را اینطور شروع کرد:
سلام و عرض ادب دارم. ابتدا عذرخواهی میکنم؛ ببخشید که صدایم گرفته است. به شما دوستان نیز خستهنباشید میگویم. بازی بسیار خوبی بود. با توجه به اینکه ما دیر شروع کردیم و شرایطی داشتیم، تصور میکردیم ممکن است با بینظمیهای تاکتیکی مواجه شویم، اما در مجموع، فکر میکنم بازی بسیار خوبی بود. انتظار میرفت که با توجه به شرایط موجود، دچار یکسری بینظمیهای تاکتیکی شویم، ولی توانستیم شرایط را کنترل کنیم و خدا را شکر، سه امتیاز بازی را به دست آوردیم. در خدمت شما هستیم.
* اولین س�الی که از او پرسیده شد، این بود: چرا آقای قربانی تشریف نیاوردند؟
تقوی: من فکر میکنم خستگی شدید، گاهی اوقات باعث میشود انسان نتواند برخی صحبتها را بهدرستی مطرح کند. با وجود اینکه سالها در کنار ایشان بودهام و این موضوع را با تمام وجودم میگویم، با ایشان رفیق و برادر و بچهمحل یکدیگر هستیم، احساس میکنم قلب ایشان، قلب درستی است. با این حال، گاهی اوقات ممکن است تحت فشار، اتفاقاتی رخ دهد یا صحبتهایی مطرح شود که زیبنده شما عزیزان یا تیم مقابل نباشد. احساس کردم ایشان خسته است و نمیتواند صحبت کند؛ به همین دلیل، این اتفاقات رخ داد.
* مشروح مابقی دیالوگهای این نشست را بخوانید:
خبرنگار: سال گذشته که فجر بودند نیز در همین سالن به خبرنگاران این شهر توهین کردند
چهرقانی: حالا اتفاقات سال گذشته را .. (جمله ناتمام میماند)
خبرنگار: اجازه بدهید. در شیراز نیز ایشان به سرمربی تیم ما توهین کردند. امروز هم پس از بازی، رفتارهای هیجانیای رخ داد که دور از شأن یک مربی بود، جو را تحریک کردند. عدم حضور ایشان در نشست خبری هم یک نوع دیگر از بی احترامی است. این رفتارها هیچ نشانی از یک مربی حرفهای ندارد.
تقوی: دوست عزیز، در آن شرایط اگر ایشان بلافاصله پس از پایان بازی ورزشگاه را ترک میکند، شاید به خاطر این بود که از وقوع چنین اتفاقاتی جلوگیری شود. من نیز به نوبه خود احساس میکنم شاید ایشان تصمیم گرفت در چنین شرایطی زودتر محل را ترک کند تا اینگونه اتفاقات رخ ندهد.
خبرنگار: قبل از ترک زمین توهین کردند.
تقوی: من شخصا چیزی نشنیدم و فکر نمیکنم آقای قربانی مرتکب رفتار توهینآمیزی شده باشد. تصور نمیکنم چنین رفتاری در وجود ایشان باشد.
خبرنگار: آقای چهرقانی شما از همکاران خوب ما هستید ولی به نظر رسید که خود شما هم درگیر شدید. چه اتفاقی در پایان بازی رخ داده بود؟
چهرقانی: خیر، من درگیر نشدم و مشغول جدا کردن بودم. دوستان تصور کردند که ما درگیر شدهایم.
خبرنگار: به نظر رسید سعید صادقی بازیکنان را تحریک کرد.
چهرقانی: نه، فقط یک خوشحالی انجام شد و بلافاصله هم عذرخواهی شد. همین الان فیلم آن صحنه را دوباره دیدم؛ دستشان را بالا گرفتند و عذرخواهی کردند. هیچ اتفاقی رخ نداد، اما تنش ایجاد شد. با این حال، کاملا مشخص است که در فیلمهایی که همکاران ما، چه همکاران استان قزوین و چه دوستانی که از شهرهای دیگر آمده بودند، ضبط کردهاند، تصاویر بهخوبی نشان میدهد که چه اتفاقاتی از کدام سمت رخ داده است.
خبرنگار: یعنی سعید صادقی چیزی را شروع نکرد؟
چهرقانی: نه، میتوانید در فیلمهای دوربینهای مداربسته و تصاویری که همکاران ما ضبط کردهاند، ببینید که سعید صادقی کاری انجام داده یا انجام نداده است. سعید صادقی چنین اخلاقی ندارد.
خبرنگار: آقای قربانی زمانی که بازی میکرد، بازیکن بسیار شاخصی بود، اما در پایان مسابقه، در قامت سرمربی رفتارهایی دور از شأن داشتند. حالا شما اصرار دارید که ایشان نخواسته اتفاقی رخ دهد اما قبل از ترک زمین، رفتاری به سمت نیمکت حریف کردند که فکر کنم تصویرش هم ثبت شده. باشگاه آلومینیوم یک باشگاه فرهنگی است ولی رفتاری که آقای قربانی انجام میدهند و با تیم رقیب هم نوعی کری دارند، لطفا توضیح دهید.
چهرقانی: آقای قربانی، همانطور که گفتم، .. (جمله ناتمام میماند)
خبرنگار: توهین زشتی کردند.
چهرقانی: آقا، من خواهش میکنم تصویر را ببینید. شما فرمودید که ایشان کاملا به سمت نیمکت حریف بودند؛ اتفاقا کاملا به سمت بیرون بود.
خبرنگار: چه کسی بی دلیل حرف زشت میزند؟
چهرقانی: شما شنیدید که ایشان حرف زشتی بزنند؟
خبرنگار: بله هم من شنیدم و هم تصویرش را گرفتند. ایشان به خبرنگارها توهین نکرد ولی خطاب به نیمکت حریف بود.
چهرقانی: من خواهش میکنم فیلم را دوباره ببینید. اگر آقا پیروز حتی یک درجه به سمت نیمکت حریف بود، حرف شما درست است.
تقوی: همه ما انسان هستیم و اشتباه میکنیم. من که صادقانه بخواهم بگویم، عمرم را در فوتبال گذراندهام و هیچوقت فکر نکردهام که اگر جایی به نفع من باشد، بخواهم دروغ بگویم یا حرف راست نزنم. من به شخصه چیزی نشنیدم و فکر نمیکنم آقای قربانی بخواهد چنین مطلبی را مطرح کند. ضمن اینکه من از آقای وحید رضایی، دوست خوب و عزیز ما، انتظار داشتم؛ همانطور که در شیراز، وقتی آقای قربانی با تأخیر رسیدند، ما به دیدارشان رفتیم و به بچههایشان خوشآمد گفتیم، اما منتظر بودم که آنها هم بیایند ولی نیامدند. ما هم مهمان بودیم و انتظار داشتیم؛ ما هم انسانیم، مگر کادر و بقیه بچههایمان انسان نیستند؟
خبرنگار: آقای قربانی بابت کاری که سال پیش کردند عذرخواهی نکردند.
تقوی: وقتی آقای رضایی دیر رسیدند ما سمت ایشان رفتیم و خوشآمد گفتیم.
خبرنگار: آن مصاحبه بعد از بازی آقای قربانی در سال پیش قشنگ نبود.
چهرقانی: مصاحبه میشود دیگر.
تقوی: من میخواستم گلایه کنم. یک چیزی در این فوتبال باب شده که خیلی راحت به هم بیاحترامی میکنیم و این و�قعا بد است. من یادم هست وقتی خودمان فوتبال بازی میکردیم، کوچک و بزرگ حرمت داشت؛ مگر میشود بزرگتر را، حتی اگر دو روز از ما بزرگتر باشد، احترام نگذاریم؟
خبرنگار: خب آقای پیروز قربانی همین کار را کرده. به او توضیح بده.
تقوی: به والله، اگر ایرادی باشد، من خدمت ایشان میگویم، اما وقتی الان خودم میبینم که ما آنجا خدمت آقای رضایی و کادرشان آمدیم و اینجا که ایستادیم، هیچکس نیامد یک خوشآمد به ما بگوید، خب این را هم باید لحاظ کنید. صادقانه بگویم، من از آقای قربانی هیچ چیز نشنیدم.
خبرنگار: پس بگذارید فیلمش بیرون بیاید.
تقوی: در نهایت هم امیدوارم در شمسآذر شاهد چنین چیزهایی نباشیم، چون یک سری صحنهها که بعدش و وقتی من میخواستم بروم داخل رخ داد، به نظر من زیبنده فوتبال ما نبود.
خبرنگار: شما میگویید بعد از سوت پایان، آقای پیروز قربانی حال خوبی نداشت اما ایشان شتابان و با خنده در حال پرش به سمت رختکن رفت. دو سؤال پیش میآید: اگر آقای قربانی حال خوبی داشتند، چرا بازیکنان تیمشان را به عنوان بزرگتر جمع نکردند تا این دعوا رخ ندهد؟ و یک سؤال دیگر هم مطرح میشود که آیا آقای قربانی زودتر زمین را ترک کرد تا هم دعوا پیش بیاید و هم حادثه رخ بدهد ولی رد پای ایشان نباشد؟
تقوی: خدا شاهد است که چنین چیزی نیست.
خبرنگار: شما یک باشگاهی هستید که اخلاق پرورش داده و اگر واقعا بچه محل پیروز قربانی هستید، آن ویدئو را بببینید. یک حرف بسیار سخیف، زشت و توهینآمیز زد.
چهرقانی: اگر هم زده باشد، بیدلیل زده؟
خبرنگار: اینجا نمیتوانم بگویم چه به زبان آوردند.
تقوی: در پاسخ به این صحبتهای دوستمان هم باید بگویم: خدا گواه است، همه بازیها بلااستثنا همینطور است. آقای قربانی اولین نفری است که میرود داخل رختکن و بقیه، وظیفه ماست که بچهها را جمع کنیم. ما تا آمدیم بجنبیم، یکسری شلوغیها شروع شده بود و من و آقای چهرقانی سعی کردیم بچهها را جمع کنیم و به داخل رختکن هدایتشان کنیم.
خبرنگار: اگر اینجا به موضوع تاکید میشود چون مسبوق به سابقه است. فصل گذشته .. (جمله ناتمام میماند)
چهرقانی: ببخشید درباره فصل گذشته الان صحبت کردند. درباره این بازی صحبت کنید.
خبرنگار: قبل از فصل هم یک درگیری با رسانهها پیش آمد که خودم از رادیو شنیدم که نمیدانم ماجرا چه بود. ولی این بار داستان از قبل معلوم بود که دعوا و درگیری و حواشی رخ میدهد.
چهرقانی: اصلا دعوا و درگیری نبوده.
خبرنگار: اینکه راحت از کنارش بگذریم خ�ب نیست.
چهرقانی: اصلا دعوا و درگیری نداشتیم.
خبرنگار: دوستان دارند یکطرفه قضاوت میکنند. در طول 90 دقیقه هیچ اتفاقی نیفتاده اما مداوم روی سکوها مدام بی احترامی میشد آن هم با الفاظ رکیک.
چهرقانی: اتفاقا من اصلا نخواستم به برخی اتفاقات بازی اشاره کنم چون هر وقت آمدیم مردم قزوین مهمان نواز بودند و خواهند بود. ولی این بار خیلی حرفهای بدی زده شد. هرچقدر هم از یک نفر گلایه داری، نباید 90 دقیقه فحاشی کنی. اصلا حرف شما درست ولی برخی توهینها آنقدر خارج از عرف بود که داور میتوانست بازی را متوقف کند اما این کار را نکرد. بروید ببینید 90 دقیقه به آقا پیروز فحاشی شد مگر ایشان حرفی زد؟ آن را نمیبینید ولی این را میبینید.
