به گزارش "ورزش سه"، گروه هفتم جام جهانی ۲۰۲۶ ترکیبی جذاب و پررقابت است که تیمهای ایران، بلژیک، مصر و نیوزیلند را در خود جای داده است. اگرچه بلژیک به دلیل کیفیت فردی بالای بازیکنانش شانس صدرنشینی در گروه را دارد، اما سابقه اخیر این تیم نشان میدهد که هیچ چیز در فوتبال تضمینشده نیست.
شیاطین سرخ اروپا در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر در مرحله گروهی حذف شدند و در یورو ۲۰۲۴ هم در یکهشتم نهایی متوقف شدند. این تجربه نشان میدهد که حتی تیمهای قدرتمند نیز میتوانند در برابر تاکتیکها و فرصتهای خاص آسیبپذیر باشند.
رودی گارسیا با ترکیبی از استعدادهای جوان و بازیکنان باتجربه، مانند کوین دیبروینه، تیبو کورتوا و روملو لوکاکو، باید هسته اصلی تیم را هدایت کند. تجربه و خلاقیت این نفرات در ضربات ایستگاهی و فرصتهای نیمهثابت میتواند کلید موفقیت بلژیک در عبور از گروه باشد. حتی یک کرنر یا ضربه آزاد هوشمندانه ممکن است نتیجه بازیها را در گروه تعیین کند.
تیم ملی مصر با هدایت حسام حسن و ستارگانی چون محمد صلاح و عمر مرموش، امیدوار است برای نخستین بار در تاریخ خود از سد مرحله گروهی عبور کند. با وجود حذف در دو دوره اخیر، تجربه و انگیزه این بازیکنان میتواند باعث شود که آنها با تمرکز روی جزئیات تاکتیکی، به ویژه در دفاع مقابل ضربات ایستگاهی، خود را در موقعیت برتر قرار دهند.
ایران با رنکینگ فیفا ۲۱ و تجربه حضور در شش دوره جام جهانی، همچنان با چالشی مشابه روبهرو است؛ هرچند فاصله نسبتاً نزدیک ردهبندی با بلژیک (تنها ۱۲ پله پایینتر) و نتایج اخیر در تورنمنتهای آسیایی، نشان میدهد تیم ملی میتواند با استفاده از ضربات ایستگاهی، توپهای بلند و ستارههایی مانند مهدی طارمی در رقابتهای گروهی تهدیدی جدی باشد.
جالب اینجاست که در بازیهای درون تیمی و همچنین مسابقات دوستانه اخیر تیم ملی، از روی ضربات ایستگاهی موقعیتهای زیادی خلق شد. رامین رضاییان به عنوان نفر شماره یک ارسال کننده این ضربات، نقش مهمی در خلق این فرصتها داشت که در چند مورد نیز منجر به گلزنی مهاجمان شد.
نیوزیلند، پایینترین رنک گروه، اگرچه تجربهای محدود در جام جهانی دارد، اما با نتایج اخیر در بازیهای دوستانه (پیروزی ۴–۱ مقابل شیلی، ۱–۰ مقابل ساحل عاج و تساوی ۱–۱ با نروژ) اعتمادبهنفس خوبی پیدا کرده است و ممکن است با استفاده از ضدحملات و موقعیتهای ویژه به خصوص در ضربات ایستگاهی، مشکلاتی برای رقبای بزرگتر ایجاد کند.
به نظر میرسد ضربات ایستگاهی و موقعیتهای نیمهثابت میتو�ند عامل تعیینکننده در گروه ایران باشد. سوال این است که آیا بلژیک با استفاده از تجربه و مهارت فردی خود از گروه عبور خواهد کرد؟ آیا مصر و ایران موفق خواهند شد با بهرهگیری از تاکتیکهای ویژه و تمرکز روی ضربات ایستگاهی، تاریخسازی کنند؟ یا نیوزیلند با برنامهریزی دقیق و استفاده از ضدحملات، شگفتی خلق خواهد کرد؟
تحلیل کارشناسان نشان میدهد هر گل از یک ضربه آزاد یا کرنر میتواند سرنوشت گروه را تغییر دهد و این عنصر تاکتیکی بیش از هر زمان دیگری اهمیت پیدا کرده است.
