کاپیتان افسانه‌ای تیم ملی از جدال با سرطان می‌گوید

به گزارش ورزش سه، محمد پنجعلی در دهه ۶۰ و اوایل دهه ۷۰ یکی از مستحکم‌ترین مدافعان فوتبال ایران بود. مدافعی با بدنی تنومند و شمایلی شبیه به کشتی‌گیران که در نقش مدافع آخر، پشت سر دیگر بازیکنان خط دفاعی قرار می‌گرفت و عبور از او برای مهاجمان کار ساده‌ای نبود. پنجعلی سال‌ها آخرین مانع رسیدن مهاجمان به دروازه و دروازه‌بان بود و با سبک بازی خاص خود، جایگاه ویژه‌ای در فوتبال ایران پیدا کرد.

او در دهه ۶۰ یکی از مهره‌های مهم پرسپولیس در مسیر قهرمانی‌های این تیم بود و در رقابت‌های باشگاه‌های تهران نیز در سیستم ۴-۴-۲ آن سال‌ها، وظیفه پوشش فضای پشت سر مدافعان را بر عهده داشت. پنجعلی بعدها با پیراهن تیم ملی و بازوبند کاپیتانی، قهرمانی بازی‌های آسیایی را تجربه کرد و افتخار کاپیتانی منتخب آسیا را نیز در کارنامه خود به ثبت رساند. او ۳۵ سال قبل، در پنجم مهر ۱۳۷۰ و در ۳۵ سالگی، آخرین بازی ملی خود را مقابل الجزایر انجام داد و پس از آن برای همیشه از فوتبال ملی خداحافظی کرد.

پنجعلی در آخرین بازی ملی خود، مراسم آغازین مسابقه را در کنار رابح ماجر، ستاره سرشناس فوتبال الجزایر، برگزار کرد و در نیمه اول برای ایران به میدان رفت. این مسابقه که میان دو قهرمان آسیا و آفریقا برگزار شد، با پیروزی دو بر صفر ایران به پایان رسید. دو گل ایران توسط مرفاوی به ثمر رسید و روزی به‌یادماندنی را برای پنجعلی در آخرین حضور ملی‌اش رقم زد.

خبرنگار «ورزش سه» روز گذشته با محمد پنجعلی تماس گرفت تا آخرین وضعیت او را جویا شود. پنجعلی در این گفت‌وگو عنوان کرد که هنوز به‌طور کامل به شرایط عادی بازنگشته، اما حالش نسبت به گذشته بهتر است. او همچنین درباره حضورش در یک مراسم دوستانه که چند روز قبل برگزار شده بود، توضیح داد که دلیل اصلی حضورش در این مراسم، درخواست علی پروین بوده است. او گفت: «هنوز از نظر جسمی کاملاً سرحال نشده‌ام اما نمی‌توانستم به دعوت علی پروین نه بگویم و به همین خاطر در مراسم شرکت کردم.»

مدافع سرشناس و تکرارنشدنی فوتبال ایران، حدود دو سال با بیماری سرطان مبارزه کرد و حالا در آستانه ۷۰ سالگی، روزهای تازه‌ای را در کنار خانواده و نزدیکانش سپری می‌کند. پنجعلی این بار هم مانند سال‌های حضورش در زمین فوتبال، از یک مبارزه سخت عبور کرده و خبرهای امیدوارکننده‌ای از شرایط سلامتی او به گوش می‌رسد.