سوال روز؛ چرا سرنوشت تیم ملی ایران باید برای الجزایر و اتریش مهم باشد؟

پایگاه خبری فوتبالی- این انتظار که الجزایر و اتریش به جای فکر کردن به بازی و حریف مرحله بعدی خود، به سرنوشت ایران فکر کنند، توقع زیادی است.

به گزارش فوتبالی، بعد از این که مشخص شد یکی از شانس‌های تیم ملی ایران برای صعود به مرحله بعد، مساوی نشدن بازی الجزایر و اتریش است، دو نگاه به این بازی به وجود آمد. نگاه اول این بود که چون الجزایر در جام جهانی 1982، با اتفاقاتی که در بازی اتریش و آلمان رخ داد، از این مسابقات حذف شد، اجازه نخواهد داد تیم دیگری مثل خودش قربانی اتفاقات مشابه شود.

اما نگاه دیگری هم وجود داشت؛ این که برای الجزایر اهمیتی ندارد که با تساوی این تیم مقابل اتریش، چه اتفاقی برای چه تیمی در گروه‌های دیگر رخ خواهد داد. آنها سعی خواهند کرد با کمترین ریسک، بدون خستگی زیاد و مصدوم، این بازی را با نتیجه‌ای دلخواه به پایان برسانند!

اتفاقی که در نهایت رخ داد، نگاه دوم را تایید کرد. الجزایر با یک بازی کم‌ریسک، بدونِ به آب و آتش زدن زیاد و البته برای فرار از دوم شدن و نخوردن به اسپانیا، بازی را اداره کرد. اصلا برایش مهم نبود که با این نگرش، تیم ملی ایران حذف خواهد شد! اتریش هم فقط می‌توانست با پیروزی یا مساوی مقابل الجزایر به عنوان تیم دوم صعود کند و گزینه‌ای برای باخت و سوم شدن و فرار از قرعه اسپانیا نداشت. بنابراین طبیعی بود که این تیم هم به یک مساوی کم‌ریسک راضی باشد.

اما درست بعد از سوت پایان بازی الجزایر و اتریش بود که اظهارنظرهای رسمی درباره اتفاقات این بازی و اتهام‌زنی‌ها به دو تیم شروع شد. مجریانی در رسانه ملی، رسما این دو تیم را به تبانی متهم کردند و حتی برای اثبات ادعای‌شان، از توییت‌ها و پست‌های خبرنگاران و شخصیت‌های فوتبالی معروف جهان مدرک رو کردند.

اما سوال این است که آیا واقعا در این بازی تبانی رخ داد؟ آیا دو تیم نقشه کشیده بودند که ایران را حذف کنند؟ آیا این توطئه‌ای از سوی فیفا و میزبان جام جهانی یعنی آمریکا بود؟

برای رسیدن به جواب این سوال می‌توانیم چند اتفاق مشابه را که اتفاقا تیم‌هایی از ایران در آن نقش داشتند یادآوری کنیم.

فرار تیم فوتسال بانوان از قرعه ژاپن

اردیبهشت ماه سال گذشته بود که تیم ملی فوتسال بانوان ایران در مسابقات جام ملت‌های آسیا شرکت کرده بود. بانوان ایران بعد از دو پیروزی در دو بازی اول، برای صدرنشینی به مصاف ویتنام رفتند اما با توجه به این که اگر پیروز می‌شدند، در سمتی از جدول قرار می‌گرفتند که ژاپن مدعی هم در آن سمت قرار می‌گرفت، کادر فنی تیم ملی بانوان تصمیم عجیبی گرفت. باوکردنی نبود اما در تمام طول بازی شاهد آن بودیم که بازیکنان تیم ملی یا اصلا حمله نمی‌کنند یا در معدود حملاتی که منجر به ایجاد موقعیت گل می‌شد، ضربات را به عمد به بیرون می‌زدند تا مبادا با پیروزی و صدرنشینی در گروه، به سمتی از جدول بروند که ژاپن هم آن سمت قرار خواهد گرفت!

در نهایت بازی با تساوی بدون گل به پایان رسید و ایران با تفاضل گل کمتر نسبت به ویتنام دوم شد! اما محاسبات کادرفنی تیم ملی ایران وقتی به هم ریخت که ژاپن هم در اتفاقی عجیب 3 بر یک به تایلند باخت و به سمتی از جدول آمد که ایران با دوم شدن در گروهش، به آن سمت رفته بود! با این اتفاقات، برخورد ایران به ژاپن منتفی نشد و فقط چند روز به تاخیر افتاد. ایران در مرحله یک‌چهارم نهایی چین تایپه را برد و ژاپن با شکست دادن ویتنام حریف ایران در نیمه‌نهایی شد و موفق شدن با پیروزی 3 بر دو مقابل تیم بانوان ایران به فینال برسد! به این ترتیب تیم بانوان ایران به نوعی هم اخلاق را باخت و هم در زمین شکست خورد و با برخورد به قرعه‌ای که از آن فرار می‌کرد، فرصت رسیدن به فینال را از دست داد.