روایت تازه برومند از دربی معروف: رافت، دو بار به من فحش داد

پایگاه خبری فوتبالی- پرویز برومند درباره مشت زدن به پایان رافت و پیامدهای آن درگیری صحبت کرده است.

به گزارش فوتبالی، شاید مهم‌ترین خاطره‌ای که از پرویز برومند در ذهن اهالی فوتبال باقی مانده، ماجرای مشت زدن او به پایان رافت در دربی معروف و جنجالی دو بر دو است. در آن بازی، استقلال در دقایق پایانی بازی دو بر یک برده را با تساوی دو بر دو عوض کرد و همین باعث ناراحتی و عصبانیت بازیکنان این تیم در دقایق باقی مانده شد.

در دقیقه 88، پرویز برومند با پایان رافت مهاجم پرسپولیس درگیر شد و با مشت به صورت او ضربه زد. داور کره‌ای بازی هم بعد از مشورت با کمکش، برومند با کارت قرمز مستقیم از زمین اخراج کرد و مسعود قاسمی در دقایق پایانی در دروازه استقلال ایستاد.

جریمه آن مشت، فقط آن کارت قرمز نبود و ماجرا به کلانتری و بازداشت و ... کشیده شد. چرا که بعد از آن مشت، جو بازی متشنج شد و بازیکنان دو تیم با هم درگیر شدند و جنجال بزرگی ایجاد شد. حالا برومند در مصاحبه‌ای جدید، درباره آن اتفاق و پیامدهایش صحبت کرده است.

برومند گفته: «درباره مشتی که به صورت پایان رأفت زدم، من در محوطه ۱۸ قدم از روی سر پایان توپ را گرفتم. پایان از من رد شد و پایم به پایان خورد. پایان به من فحش داد و رد شد و رفت. من به دلیل قانون نگه داشتن توپ، شوت زدم و رفتم به پایان گفتم چی گفتی؟ دوباره همان حرف را تکرار کرد و ناخودآگاه این اتفاق افتاد. در آن مسابقه به غیر از همین فرد (پایان رأفت) بقیه بازیکن‌هایی که در زمین بودند ملی‌پوش بودند و همه با هم رفیق بودیم. ما (بازیکنان استقلال و پرسپولیس) در اردوهای تیم ملی همه با هم بودیم و شاید گاهی اوقات شوخی فحشی هم با هم داشتیم و می‌خندیدیم و رد می‌شدیم. اما این برای اولین‌بار بود که من او را دیده بودم و خیلی به من برخورد. چون بد زمانی هم این اتفاق افتاد. من تا به حال دربی را نبرده بودم. دو بر یک جلو بودیم و دو بر دو مساوی شده بودیم. اصلا من جور دیگری بودم. بعد از آن بازی که با مشت به پایان زدم، سه روز در بازداشت بودم. من افتخار این را داشتم که سه روز در زندان قصر بودم که الان موزه شده. روزهای آخر در دادسرا به همدیگر رضایت می‌دادند و تمام می‌شد. حمید استیلی و محمد نوازی هم بازداشت بودند و به همدیگر رضایت دادند و قاضی آزادشان کرد اما پایان رفته بود و چون در زندان نبود من ماندم و گفتند پرویز برومند باید برود زندا�!»