یه گزارش "ورزش سه"، آلمانیهایی که به سرمایهگذاری برای فروش عادت دارند (گواردیول، ششکو، سوبوسلای و...) قصد دارند سرمایهگذاری خود روی یان دیومانده، بازیکن ساحل عاجی، را ۶ تا ۷ برابر کنند.
تیمهایی هستند که میخرند، برخی از آکادمی بازیکن میسازند و برخی دیگر متخصص ایجاد سکوی پرتاب برای بهترین بازیکنان اروپا هستند. در میان گروه آخر، لایپزیش آلمان بهترین نمونه است. این باشگاه که متعلق به مجموعه ردبول است، در طرح جذب استعدادهای گرانقیمت و فروشهای میلیونی شکست نمیخورد؛ سیستمی که سود فراوانی به همراه دارد و آنها را در کنار بنفیکا و پورتو به بهترین فروشندگان اروپا تبدیل میکند.
جدیدترین نمونه آنها یعنی دیومانده، الگوی کاریشان را به اوج میرساند. آنها با این وینگر جوان، رکورد فروش خود را که در اختیار گواردیول بود خواهد شکست؛ مدافع میانی که با مبلغ ۹۰ میلیون یورو به منچسترسیتی فروخته شد. در مورد بازیکن ساحل عاجی، ارقام فروش از ۱۲۰ میلیون یورو فراتر خواهد رفت و ثابت میکند که سرمایهگذاری جهت فروش کاملاً سودآور است.
جدای از گواردیول که لایپزیش برای او ۳۶ میلیون یورو به دینامو زاگرب پرداخت کرد و دو فصل بعد با سه برابر قیمت به سیتی فروخت، فهرست بازیکنانی که لایپزیش با آنها ماشین ارزشمندسازی خود را فعال کرده فوقالعاده است. پرونده ششکو �یز مشابه است؛ تیم آلمانی او را با قیمت ۳۱ میلیون یورو از ردبول سالزبورگ (تیم دیگر همین گروه سهامداری) خرید و دو فصل بعد با بیش از ۷۵ میلیون یورو به یونایتد واگذار کرد. یک سود غولآسای دیگر؛ عملیاتی کاملاً مشابه سوبوسلای مجارستانی که با ۷۰ میلیون یورو به لیورپول فروخته شد.
مثالها تمامنشدنی هستند: ژاوی سیمونز (تاتنهام)، کریستوفر انکونکو (چلسی)، نابی کیتا (لیورپول)، تیمو ورنر (چلسی)، اوپندا (یوونتوس)، اوپامکانو (بایرن)، کوناته (لیورپول) یا حتی دانی اولمو (بارسلونا). آلمانیها این خروجی آکادمی لاماسیا را با قیمت ۳۰ میلیون یورو از دینامو زاگرب خریدند و پس از ۴ فصل بهرهبرداری ورزشی، با دو برابر قیمت به بارسلونا فروختند.
واقعیت ای� است که رئال مادرید وارد مذاکره با تیمی شده که نیازی به فروش ندارد و قادر است به هر باشگاهی فشار بیاورد؛ تیمی که به انتقالهای جنجالی عادت دارد و از توانایی بالابردن قیمت تا آخرین حد ممکن برخوردار است.
آنها در مورد دیومانده برنامهشان را به بینقصترین شکل ممکن اجرا کردند. فصل گذشته او را با پرداخت ۲۰ میلیون یورو از لگانس خریدند؛ خیلیها فکر میکردند این رقم دیوانهکننده است، اما آلمانیها دقیقاً میدانستند چه اتفاقی خواهد افتاد. آنها طی یک فصل ارزش او را شش یا هفت برابر خواهند کرد؛ موفقیت دیگری از کارخانه لایپزیش که هرگز متوقف نمیشود.
