محمد عسکری یکی از چهرههای ویژه فصل گذشته فوتبال ایران بود؛ بازیکنی جوان و تکنیکی که بعد از حضور در فولاد خوزستان، با انتقال به سپاهان مسیر تازهای را در فوتبالش آغاز کرد. عسکری در شروع حضورش در جمع طلاییپوشان فرصت زیادی برای بازی نداشت، اما رفتهرفته با اعتماد کادر فنی و درخشش در مسابقاتی مثل دیدار مقابل آخال ترکمنستان، ورق را به سود خود برگرداند و به یکی از مهرههای مؤثر سپاهان تبدیل شد.
این روند صعودی اما در بدترین زمان ممکن متوقف شد. درست در روزهایی که عسکری در اوج آمادگی قرار داشت و حتی نامش به عنوان یکی از پدیدههای فوتبال ایران مطرح میشد، مصدومیت سنگین و پارگی رباط صلیبی او را از میادین دور کرد؛ اتفاقی که هم برای خودش و هم برای سپاهان ضربه بزرگی بود. حالا این بازیکن جوان دوران بازگشت را پشت سر میگذارد:
- خدا را شکر الان شرایط آمادگیام خوب است و روزبهروز بهتر میشوم. انشاءالله برای شروع فصل جدید میتوانم برای سپاهان بازی کنم و امیدوارم بتوانم بازیکن تأثیرگذاری باشم.
- طبیعتاً برای یک فوتبالیست خیلی سخت است که با مصدومیت رباط صلیبی کنار بیاید. زندگی همین است و نباید انتظار داشته باشی همه چیز آسان باشد. خدا را شکر میکنم که از این شرایط سخت عبور کردم و توانستم روزبهروز خودم را بهتر کنم.
- هر کسی میتواند هر اسمی روی آن بگذارد. اینکه بگوییم چشم زدن بود یا چیز دیگری، دیگر فایدهای ندارد. البته به چشم زدن اعتقاد دارم، اما همه چیز گذراست. از این مرحله هم عبور کردم و خیلی خوشحالم که شرایطم روزبهروز بهتر میشود. زندگی همین است.
- بالاخره هر بازیکنی آرزوی بازی در تیم ملی را دارد، آن هم در جام جهانی. من همیشه این موضوع را در رؤیاها و تنهاییهایم به خودم میگفتم که بتوانم روزی برای تیم ملی بازی کنم. این اتفاق در سالی افتاد که سال جام جهانی بود و به نظر من اگر مصدوم نمیشدم، میتوانستم یکی از مسافران جام جهانی باشم.
بیشتر بخوانید: قصه پر غصه تکراری؛ بازیکنان آماتور ایرانی، بلای جان تیمهای حرفهای ایرانی!