پنالتی و گلزنی فقط در ۱۱۹ ثانیه: از مسی بترسید!

به گزارش "ورزش سه"، لیونل مسی، ۳۸ ساله، در دیدار تیم ملی آرژانتین مقابل تیم ملی ایسلند به میادین بازگشت و در کمتر از دو دقیقه نام خود را در جدول گلزنان ثبت کرد، بازگشتی که تمام تردیدها درباره وضعیت جسمانی‌اش پیش از جام جهانی ۲۰۲۶ را برطرف کرد و رکورد جدیدی را که حدود ۷۰ سال در اختیار آنخل لابرونا بود، شکست.

وقتی عقربه‌های ساعت ورزشگاه دقیقه ۶۹:۰۴ را نشان می‌داد، این ستاره اهل روساریو برای انجام صد و نود و نهمین بازی ملی خود وارد زمین شد و جایگزین جولیانو سیمئونه شد. تنها ۵۳ ثانیه زمان نیاز بود تا او تأثیرگذاری خود را نشان دهد، چرا که با یک پاس درخشان برای لائوتارو مارتینز موقعیت‌سازی کرد، لائوتارو هنگام شوت‌زنی در محوطه جریمه سرنگون شد و داور در اعلام پنالتی برای تیم ملی آرژانتین درنگ نکرد.

برخلاف آنچه در اولین بازی جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه رخ داده بود، مسی موفق شد طلسم ذهنی خود را بشکند و پنالتی را مقابل این تیم به گل تبدیل کند، یک ضربه محکم و زاویه‌دار که مهار آن برای اولافسون غیرممکن بود و در دقیقه ۷۱:۰۳ نتیجه را ۰-۲ به نفع آلبی‌سلسته کرد.

این صد و هفدهمین گل مسی برای تیم ملی بود که به او اجازه داد رکورد آنخل لابرونا به عنوان مسن‌ترین گلزن با پیراهن آلبی‌سلسته را با گلزنی در سن ۳۸ سال و ۱۱ ماه و ۱۸ روزگی بشکند و رکورد ثبت شده توسط لابرونا که در سن ۳۸ سال و ۹ ماه و ۱۰ روزگی مقابل تیم ملی برزیل در جام روکا در سال ۱۹۵۷ به ثبت رسیده بود را پشت سر بگذارد.

این اولین بازی مسی از زمان مصدومیتش در دیدار اینترمیامی مقابل فیلادلفیا یونیون در ۲۴ می بود که در آن از ناحیه همسترینگ پای چپ دچار کشیدگی شده بود. خوشبختانه این مصدومیت جدی نبود و مانع از حضور او در ششمین جام جهانی‌اش نخواهد شد.

حالا آنچه بیش از همه دوست داریم، در حال فرا رسیدن است. همان چیزی که هر چهار سال یک‌بار بی‌صبرانه منتظرش هستیم (که این بار سه سال و نیم طول کشید). سه‌شنبه یک چیز مشخص شد: اگر مسی لبخند بزند، همه ما هیجان‌زده می‌شویم. آنها هرچه بازی پیش رفت، بهتر شدند و جلوه‌هایی از استعداد فوق‌العاده‌شان را به نمایش گذاشتند.

بازیکنان ذخیره آرژانتین هم در این بازی تیم ملی ایسلند را خسته کردند و بازیکنان اصلی از این فرصت برای کسب پیروزی ۰-۳ استفاده کردند؛ همراه با درخشش‌های مسی باانگیزه و آسودگی‌ خاطر از این که همه بازیکنان، بازی را به‌ سلامت به پایان رساندند.

جام جهانی از راه رسیده است. اکثر آنها می‌دانند که بازی در این تورنمنت و قهرمانی در آن چه حسی دارد. این نوع متفاوتی از فشار است: فشار دفاع از عنوان قهرمانی، اما با این اعتماد به‌ نفس که آنها پیش‌تر هم این کار را به‌ خوبی انجام داده‌اند و باز هم می‌توانند تکرارش کنند. قدرت امروز تیم آرژانتین در همین نکته نهفته است.

اگر همه بازیکنان در سلامت کامل باشند، ۱۰ نفر از بازیکنان اصلی فینال مقابل فرانسه، به‌ جز آنخل دی‌ماریا، دوباره در ترکیب اصلی قرار خواهند گرفت. آیا این نکته مثبتی است یا منفی؟ اگر مهره‌های جدید با این تیم هماهنگ شوند که به نظر محتمل می‌رسد، مسلماً این یک نقطه شروع مثبت است.