به گزارش "ورزش سه"، فرانسه نخستین تیمی است که به مرحله نیمهنهایی جام جهانی صعود کرد. دیدیه دشان در سومین حضورش روی نیمکت تیم ملی فرانسه بار دیگر موفق شد حداقل تیمش را به جمع چهار تیم پایانی برساند.
کیلیان امباپه هم میتواند به این افتخار ببالد. ستاره رئال مادرید در لحظهای که تیمش بیش از هر زمان دیگری به او نیاز داشت، درخشید و مقاومت مراکش را که بسیار پایینتر از سطح همیشگیاش در این جام ظاهر شده بود، شکست. امباپه با این گل تعداد گلهایش را به ۸ رساند و اگر پنالتیاش را از دست نمیداد، میتوانست به ۹ گل برسد. این نسل فرانسه پر از ستاره است، اما این امباپه است که در حساسترین لحظات به تیمش روشنایی میبخشد.
مراکش بازی را با رویکردی بسیار محتاطانه آغاز کرد: بدون مهاجم تخصصی و با ترس از حریف. براهیم دیاز در نقش مهاجم نوک به میدان رفت که بهوضوح نشان می��داد محمد وهبی بیش از هر چیز به دفاع کردن و دیدن روند بازی فکر میکند. مراکش تا دقیقه ۸۳ حتی یک شوت در چارچوب هم نداشت. فرانسه این شرایط را به بهترین شکل درک کرد و اگرچه فوتبالش همیشه روان و چشمنواز نبود، اما از ابتدا تا انتهای مسابقه کاملاً بر بازی مسلط بود.
در حالی که مایکل اولیسه با خلاقیت خود از پشت مهاجمان بازی را میگرداند، عثمان دمبله خطرناکترین بازیکن فرانسه بود و امباپه، بهویژه پس از از دست دادن پنالتی، تا حد زیادی کمفروغ به نظر میرسید. با این حال، فرانسه برای خلق موقعیت به زحمت زیادی نیاز نداشت، زیرا مراکش در بیرون آوردن توپ از دفاع و شکل دادن به حملاتش کاملاً ناتوان بود. بازی عملاً یکطرفه شده بود.
امباپه در دقیقه ۲۶ با هوشمندی و با برخورد با نصیر مزراوی، یک ضربه پنالتی گرفت و فاکندو تیو، داور آرژانتینی، نقطه پنالتی را نشان داد. این تصمیم توسط ویایآر بررسی شد، اما تغییری در رأی داور ایجاد نشد. دو دقیقه انتظار برای تأیید پنالتی، امباپه را کلافه کرد و در نهایت او یکی از ضعیفترین ضربات پنالتی دوران فوتبالش را زد؛ آن هم مقابل یاسین بونو، یکی از بهترین پنالتیگیرهای جهان. بونو هم از این هدیه بهراحتی استفاده کرد و ضربه را مهار کرد.
اگر آن پنالتی گل میشد، شاید صحبت از «عدالت فوتبال» به میان میآمد؛ مفهومی که همیشه هم در فوتبال معنا ندارد. واقعیت این بود که فرانسه از همان دقیقه نخست کاملاً بر بازی مسلط بود. مرور موقعیتها این برتری را نشان میدهد؛ در دقیقه ۳ امباپه، چند ثانیه بعد اوپامکانو، سپس دمبله، پنالتی امباپه، یک فرصت دیگر برای دمبله و در دقیقه ۳۴ نیز دزیره دوئه، همگی موقعیتهایی بودند که تنها به لطف نمایش درخشان یاسین بونو به گل تبدیل نشدند. دروازهبان سابق سویا نمایشی درخشان داشت و بارها تیمش را نجات داد.
برتری مطلق فرانسه تا پایان نیمه نخست ادامه داشت؛ تا جایی که مایک مانیان عملاً هیچ کاری برای انجام دادن نداشت. مراکش تنها در آخرین دقیقه نیمه اول یک شوت زد که حتی در چارچوب هم نبود، اما فرانسه در این نیمه ۱۳ شوت به سمت دروازه حریف روانه کرد. آخرین تلاش خروسها نیز توسط لوکاس دینیه از پشت محوطه جریمه انجام شد، اما توپ او به تیرک دروازه برخورد کرد.
با آغاز نیمه دوم، مراکش تصمیم گرفت از هافبکهای پرتعدادش بیشتر استفاده کند و بازی را به جریان بیندازد. حالا نوبت درخشش عزالدین اوناحی، شمسالدین طالبی و بلال الخنوس بود و براهیم دیاز نیز با حرکات بدون توپ و دور شدن از نقش مهاجم نوک، سعی میکرد برای همتیمیهایش فضا ایجاد کند. مراکش حضور بیشتری در زمین پیدا کرد، اما همچنان نتوانست دروازه مانیان را تهدید کند یا او را به واکنش وادارد.
پس از حدود ۱۰ دقیقه، فرانسه دوباره کنترل کامل بازی را در دست گرفت. دزیره دوئه تیمش را از خواب بیدار کرد، اما این مایکل اولیسه بود که یکی از زیباترین پاسهای جام جهانی را ارسال کرد و امباپه را در موقعیت گل قرار داد. با این حال، آن لحظه هم روز امباپه نبود و ستاره رئال مادرید ضربهاش را به آسمان فرستاد.
با این وجود، امباپه همان بازیکنی نبود که تا آن لحظه در این جام دیده بودیم. درست در حوالی دقیقه ۶۰، دوباره درخشش همیشگیاش را نشان داد. او از هیچ، یک موقعیت گل ساخت و با شوتی فنی و دقیق، دروازه یاسین بونو را باز کرد. مهار ضربه کیلیان تقریباً برای هر دروازهبانی غیرممکن بود. بونو تلاشش را کرد، اما شانسی برای جلوگیری از گل نداشت.
گل امباپه راه را برای گل دوم فرانسه باز کرد و تنها شش دقیقه بعد، عثمان دمبله با شوتی زمینی و دقیق به گوشه دروازه، صعود خروسها به نیمهنهایی جام جهانی را قطعی کرد. این گل پس از فشار شدید مانو کنه و توپگیری او به ثمر رسید.
تیم آفریقایی در هیچ مقطعی از مسابقه نتوانست راهی برای به دردسر انداختن فرانسه که از نخستین روز جام جهانی، نمایشی مقتدرانه و کمنقص داشته است، پیدا کند و بدین ترتیب بازی با نتیجه ۲-۰ به پایان رسید.
